Nieuwslijn
De nieuwslijn geeft een overzicht van alle berichten die gepubliceerd zijn op de lokale G!W sites, aangevuld met de persmededelingen van groen.be en een aantal weblogs van individuele leden van Groen!.
Stad betaalt niet voor tv-opname, groot gelijk!
Moedig vind ik dat. De stad Aalst zal geen 50.000 euro betalen voor de Aalsterse deelname aan het vtm-programma ‘Mijn Restaurant’. vtm eist dat geld voor de publiciteit die de stad kreeg in het programma. De steden die de finale haalden, moesten 50.000 euro betalen voor publiciteit. Volgens vtm bestond daarover een mondelinge overeenkomst. Mondeling? Niet te geloven.
De beslissing van de stad Aalst is toch een stuk moediger dan die van de stad Kortrijk, dat zelfs de verbouwing van het ondertussen failliete restaurant Dell’ Anno betaalde, 50.000 euro. Aalst, dat met Karnivale de finale won, vindt dat de stad niet positief in beeld werd gebracht. Dat vond ik met Kortrijk en ‘De Rodenburgs’ zeker ook. Meer zelfs, van Kortrijk werd weer eens een beeld gebracht als het Las Vegas aan de Leie. Maar ja,een bourgeoisstadje is het wel en daar spelen televisiemakers handig op in.
Homo economicus? Homo pithecus!
De ‘homo economicus’ bestaat niet. We zijn geen rationele, calculerende, efficiënte beslissingnemers. We zijn vooral emotioneel, irrationeel, we maken vermijdbare fouten, telkens weer, leren er niet uit, en zijn daardoor eigenlijk geweldig voorspelbaar. We lijken zelfs zeer goed op onze neefjes, de apen, als het op maken van beslissingen aankomt. Ook inzake economie. Dat blijkt uit een serie experimenten in “monkeynomics”.

Laurie R. Santos legt uit in een TEDtalk op TEDGlobal 2010. Haar onderzoeksteam creëerde een apenmarkt, introduceerde een apendollar en liet de apen kopen en verkopen. Blijkt dat ze liever lekkere, kwaliteitsvolle producten kopen dan slechte. Blijkt ook dat geld aanleiding geeft om te stelen en te bedriegen.
De onderzoekers introduceerden ook risico bij mogelijke winst en verlies, en ook hier redeneren we op de dezelfde manier. Dit zou kunnen aantonen dat onze manier van economische beslissingen nemen, evolutionair bepaald is.
Laurie R. Santos doet haar onderzoek aan de Yale University.

Moeilijke vragen
Je doet het terwijl je onderweg bent. Een kleine oefening. Hoeveel moeilijke vragen je jezelf durft voor te leggen. Hoe je toch met jezelf zult onderhandelen om die of die vraag nog even in de wachtkamer te zetten. Hoe je soms weet dat je misschien de vraag nog net durft te stellen, maar niet op het antwoord zou willen wachten.Voor een keer mogen de iets grotere woorden ook mee komen. Er is toch
Gemeentearbeiders Edegem graven skelet op
De spanning stijgt na een lugubere ontdekking bij graafwerken in Edegem... Misschien zit Manke Lies hier wel achter?
Hun graafwerkzaamheden in de Strijdersstraat zijn woensdag voor Edegemse gemeentearbeiders vroegtijdig afgelopen, toen ze op een skelet stootten. Door de nabijheid van de kerk groeide bij de politie Hekla het vermoeden dat de resten zijn achtergebleven van het kerkhof dat zich ooit tot daar uitstrekte. Plannen moesten daarover woensdag uitsluitsel geven. “Zoniet moet het gerechtelijk labo de ouderdom van de botten bepalen”, stelt hoofdinspecteur Patrick Crabbé.
(c) JVDPO - Gazet Van Antwerpen
Muhammad Yunus in The Simpsons
Bankier Muhammad Yunus uit Bangladesh zal opduiken in een aflevering van The Simpsons. Yunus is de grondlegger van het moderne microkrediet en de oprichter van de Grameen Bank – de bank voor arme mensen.

Yeardley Smith, de Amerikaanse actrice die ook de stem inspreekt van Lisa Simpson, verbleef een week in de hoofdstad Dhaka, om de Grameen Bank te bezoeken en te bestuderen. Blijkbaar is Smith een groot bewonderaar van Yunus. Ze bezocht eerder al de microkredietprogramma’s van de Grameen Bank in Haiti en elders.
Yunus en zijn Grameen Bank werden in 2006 bedeeld met de Nobelprijs in 2006. Die kregen ze voor het pioneerswerk in microkredieten. Dit zijn leningen met zeer kleine bedragen aan arme mensen. Op die manier kunnen die een eigen zaak starten en zo uit de armoedespiraal geraken. Het Nobelcomité meende dat zij de prijs verdienen omdat ze de allerarmsten een weg uit de armoede bieden.
Heel specifiek aan Yunus’ concept van microkrediet is dat de doelgroep vrouwen zijn. Groepjes vrouwen die een commercieel microproject opzetten, krijgen na goedkeuring een krediet tegen gunstige voorwaarden. Bovendien worden ze begeleid; die begeleiding houdt zowel projectbegeleiding als alfabetisering in. Vandaag is Grameen een miljardenbedrijf dat in Bangladesh alleen al microkredieten verstrekt aan 8 miljoen mensen. Het microkredietsysteem heeft ook zijn weg gevonden in tientallen ontwikkelingslanden.
De Grameen Bank is geen liefdadigheidsinstelling: de leningen moeten terugbetaald worden, met interest. Wie geld leent, belooft zich te houden aan 16 regels. Onder meer de kinderen naar school sturen, het geld terugbetalen, het systeem van de bruidsschat achterwege te laten, maar ook lid worden van een klein groepje van leners. Die lenersgroepjes zorgen voor sociale controle en discipline, waardoor de terugbetalingen ook effectief gebeuren. Grameen scoort op dat vlak zelfs aanzienlijk beter dan de klassieke banken.
Meer info:
Muhammad Ynus: de vader van het microkrediet (11.be)
Grameen Foundation
Via BBC News

Waarheen met Suikerrock?
Naar aanleiding van enkele kritische berichten op de blog van "Gazet van Tienen" postte Bernadette Stassens een reactie die hier wordt weergegeven.
terrasvergadering Groen! Tienen
Start: 05/08/2010 - 20:00
in Eetcafé Incognito
Grote Markt 34 - Tienen
Belgische soldaten in Afghaans drijfzand
Duizenden Amerikaanse militaire documenten zijn uitgelekt op internet en volgens Wouter De Vriendt bewijzen ze één ding: dat je nu echt wel gek moet zijn om, zoals de minister van Defensie, Pieter De Crem, te beweren dat het met de oorlog in Afghanistan de goede kant op gaat.
Quote
Wat ons betreft is het Groenboek een teleurstellend werkdocument. Op korte termijn wordt vooral het provinciaal bestuursniveau geviseerd. Over het komaf maken met de ‘bestuurlijke verrommeling’ spreekt men enkel in vage termen: men heeft intenties, er komt een ‘regio screening’, nieuwe ‘intergemeentelijke samenwerkingsvormen’ zullen opgezet worden als basis voor latere streekbesturen…enz. Nog meer ‘verrommeling’? Ook geen deftige onderbouwing noch cijfers, zeker niet over de ‘centen’. Over de Vlaamse gedeconcentreerde diensten geen woord en de fusie problematiek op gemeentelijk niveau wordt enkel vanuit de bril van de ‘vrijwilligheid’ bekeken. Kortom, men focust voornamelijk op het provinciaal takenpakket en de andere talrijke structuren blijven buiten schot of komen eventueel later aan bod. We hadden wel wat meer verwacht van dit Groenboek: een degelijk werkdocument met concrete voorstellen op basis van een totale, geïntegreerde en integrale benadering over het binnenlands bestuur. Helaas, driewerf helaas.


